ژست مدلینگ مردانه یعنی چی؟
وقتی اسم ژست مدلینگ میاد، خیلی‌ها سریع یاد حالت‌های عجیب، دست‌های غیرطبیعی و چهره‌های خیلی جدی می‌افتن.
در حالی که یک ژست خوب لزوماً پیچیده نیست.
اتفاقاً خیلی از عکس‌های خوب مدلینگ از یک حرکت ساده شروع می‌شن: ایستادن درست، انتقال وزن بدن، حرکت دست‌ها، زاویه شانه‌ها و ارتباط درست با دوربین.
مدل باید بتونه جلوی دوربین بدنش رو کنترل کنه، ولی در عین حال طوری دیده نشه که انگار داره زور می‌زنه ژست بگیره.
در آموزش‌های حرفه‌ای ژست هم روی همین موضوع تأکید می‌شه که ژست خوب باید طبیعی به نظر برسه و مدل بتواند با تغییر زاویه بدن و صورت، نتیجه‌های متفاوتی ایجاد کند.
چرا ژست برای مدل فشن مهمه؟
مدل قرار نیست فقط لباس رو بپوشه و جلوی دوربین بایسته.
باید بتونه لباس رو ارائه کنه.
وقتی یک کت، شلوار، پیراهن یا لباس فشن تن مدل قرار می‌گیره، فرم بدن و نحوه حرکت مدل روی چیزی که مخاطب از لباس می‌بینه تأثیر می‌ذاره.
برای همین یک مدل حرفه‌ای باید بتونه با چند تغییر ساده، عکس‌های متفاوتی ایجاد کنه.
مثلاً:
- فقط زاویه شانه‌ها رو تغییر بده
- وزن بدن رو روی پای دیگه منتقل کنه
- دست‌ها رو از جیب خارج کنه
- سر رو کمی بچرخونه
- به دوربین نگاه کنه یا نگاهش رو از دوربین بگیره
- از حالت ثابت وارد حرکت بشه
همین تغییرهای کوچک می‌تونن نتیجه یک شوت رو کاملاً عوض کنن.
قبل از ژست گرفتن، بدنت رو رها کن
یکی از بدترین اتفاق‌هایی که برای یک مدل تازه‌کار می‌افته، اینه که به محض قرار گرفتن جلوی دوربین بدنش خشک می‌شه.
شانه‌ها بالا می‌رن.
دست‌ها سفت می‌شن.
پاها بدون دلیل کنار هم قرار می‌گیرن.
صورت هم تبدیل می‌شه به یک حالت ثابت و غیرطبیعی.
قبل از شروع عکاسی چند حرکت ساده انجام بده.
راه برو.
شانه‌هات رو کمی حرکت بده.
دست‌هات رو تکون بده.
چند نفس عمیق بکش.
هدف این نیست که ورزش کنی؛ فقط باید بدن از حالت «الان دارم جلوی دوربین ژست می‌گیرم» خارج بشه.
حتی در راهنماهای حرفه‌ای ژست هم رها بودن بدن و حرکت طبیعی، یکی از پایه‌های مهم نتیجه خوب معرفی شده است.
ژست اول: وزن بدن روی یک پا
این یکی از ساده‌ترین ژست‌هایی هست که تقریباً همیشه می‌تونه جواب بده.
هر دو پا رو کاملاً صاف و یکسان قرار نده.
وزن بدنت رو روی یک پا بنداز و پای دیگه رو کمی آزادتر بذار.
شانه‌ها هم لازم نیست کاملاً روبه‌روی دوربین باشن.
می‌تونی کمی بدن رو بچرخونی.
این تغییر ساده باعث می‌شه حالت بدن طبیعی‌تر و عکس کمتر شبیه عکس شناسنامه‌ای بشه.
برای عکس‌های تمام‌قد، این ژست مخصوصاً کاربردیه.
ژست دوم: دست داخل جیب
دست داخل جیب یکی از راحت‌ترین راه‌ها برای زمانی هست که نمی‌دونی با دست‌هات چی کار کنی.
ولی یک نکته وجود داره:
لازم نیست هر دو دست رو کامل داخل جیب فرو کنی.
یک دست داخل جیب و دست دیگه آزاد، معمولاً حس طبیعی‌تری ایجاد می‌کنه.
حتی می‌تونی فقط انگشت‌های یک دست رو داخل جیب بذاری.
در عکاسی پرتره و فشن، دست‌ها اگر بدون هدف رها بشن، خیلی زود توجه رو به خودشون جلب می‌کنن؛ برای همین قرار دادن کنترل‌شده دست‌ها می‌تونه به طبیعی‌تر شدن عکس کمک کنه.
ژست سوم: دست‌ها آزاد کنار بدن
گاهی بهترین کار اینه که هیچ کار خاصی با دست‌ها نکنی.
دست‌ها رو طبیعی کنار بدن قرار بده و فقط وزن بدنت رو کمی تغییر بده.
بعد:
- یک شانه کمی پایین‌تر
- سر کمی چرخیده
- نگاه خارج از دوربین
- یک قدم کوچک جلو
همین.
این مدل ژست برای Digitals و عکس‌های ساده مدلینگ خیلی مناسبه، چون توجه اصلی روی خود مدل و لباس باقی می‌مونه.
ژست چهارم: تکیه دادن به دیوار
دیوار می‌تونه یک ابزار خیلی خوب برای ساختن حالت طبیعی باشه.
لازم نیست کاملاً به دیوار بچسبی.
فقط یک شانه یا پشتت رو کمی به دیوار نزدیک کن.
بعد یک پا رو جلوتر قرار بده.
این ژست برای استایل‌های کژوال، خیابانی و حتی بعضی عکس‌های رسمی جواب می‌ده.
اگر لباس کت یا کت‌وشلوار پوشیدی، مراقب باش تکیه دادن فرم لباس رو خراب نکنه.
ژست پنجم: راه رفتن
مدلینگ فقط عکس ثابت نیست.
گاهی عکاس ازت می‌خواد راه بری و در حال حرکت عکست بگیره.
اینجا لازم نیست راه رفتنت رو مصنوعی کنی.
با سرعت طبیعی حرکت کن.
دست‌ها رو آزاد نگه دار.
به نقطه‌ای مشخص نگاه کن.
و اجازه بده لباس همراه حرکت بدنت واکنش نشون بده.
این مدل عکس مخصوصاً برای ادیتوریال و استایل خیابانی می‌تونه جذاب باشه.
در فشن ادیتوریال، حرکت و لحظه‌های بین ژست‌ها هم می‌تونن بخشی از داستان تصویر باشن؛ یعنی لازم نیست تمام عکس‌ها یک حالت کاملاً ثابت داشته باشند.
ژست ششم: نگاه خارج از دوربین
قرار نیست همیشه به لنز نگاه کنی.
گاهی فقط نگاهت رو کمی کنار دوربین ببر.
این کار می‌تونه عکس رو از حالت مستقیم و تبلیغاتی خارج کنه و حس ادیتوریال‌تری بهش بده.
مثلاً:
بدن سه‌رخ
شانه‌ها کمی چرخیده
نگاه به سمت پنجره
دست داخل جیب
این ترکیب ساده می‌تونه برای یک عکس فشن خیلی بهتر از خیره شدن مستقیم به لنز جواب بده.
ژست هفتم: نگاه مستقیم به دوربین
برعکس مورد قبلی، بعضی عکس‌ها دقیقاً به نگاه مستقیم نیاز دارن.
اینجا مهمه که فقط به دوربین زل نزنی.
نگاه باید هدف داشته باشه.
صورت رو شل نگه دار.
فک رو بیش از حد سفت نکن.
چشم‌ها رو طبیعی نگه دار.
اگر قرار نیست لبخند بزنی، لازم نیست صورتت رو بیش از حد جدی کنی.
نگاه مستقیم وقتی خوب اجرا بشه، می‌تونه اعتمادبه‌نفس بیشتری به عکس بده.
ژست هشتم: نشستن
نشستن هم می‌تونه بخش مهمی از پورتفولیوی مدلینگ باشه.
اما نحوه نشستن مهمه.
روی صندلی یا مبل کاملاً جمع نشو.
کمر رو بیش از حد خم نکن.
پاها رو با توجه به لباس و کادر تنظیم کن.
دست‌ها رو روی پا یا دسته صندلی قرار بده.
بعد زاویه بدن رو کمی تغییر بده.
برای عکس‌های لایف‌استایل، نشستن می‌تونه عکس رو از حالت «مدل جلوی بک‌گراند» خارج کنه و حس واقعی‌تری بسازه.
ژست نهم: دست روی یقه، آستین یا ساعت
این یکی برای فشن مردانه خیلی کاربردیه.
اگر پیراهن پوشیدی، دستت می‌تونه به یقه نزدیک بشه.
اگر کت پوشیدی، می‌تونی سرآستین رو تنظیم کنی.
اگر ساعت داری، می‌تونی به شکل طبیعی به اون نگاه کنی.
این حرکت‌ها یک مزیت دارن:
دست‌ها دیگه بدون هدف نیستن.
ولی مراقب باش حرکت رو بیش از حد تکرار نکنی.
اگر در پنج عکس پشت سر هم داری ساعتت رو تنظیم می‌کنی، دیگه طبیعی به نظر نمی‌رسه.
ژست دهم: بدن سه‌رخ
لازم نیست همیشه بدن کاملاً روبه‌روی دوربین باشه.
یک چرخش کوچک بدن می‌تونه فرم شانه‌ها و لباس رو بهتر نشان بده.
برای مثال:
پاها کمی زاویه‌دار
لگن کمی چرخیده
شانه‌ها نیمه‌روبه‌دوربین
سر برگشته سمت دوربین
این حالت برای پرتره و عکس تمام‌قد خیلی کاربردیه.
البته بهترین زاویه برای هر فرد متفاوته. شناخت زاویه‌ای که فرم صورت و بدن رو بهتر نشون می‌ده، بخشی از تجربه مدل جلوی دوربینه.
ژست یازدهم: حرکت بین دو ژست
یکی از چیزهایی که مدل‌های تازه‌کار معمولاً فراموش می‌کنن اینه که خود حرکت هم می‌تونه عکس بسازه.
مثلاً از این حالت:
دست داخل جیب
به این حالت:
دست بیرون از جیب
و بعد:
چرخش بدن
و بعد:
یک قدم به سمت دوربین
لازم نیست بعد از هر عکس کاملاً متوقف بشی.
گاهی عکاس دقیقاً در همین فاصله بین دو ژست، بهترین عکس رو ثبت می‌کنه.
ژست برای عکس فشن با ژست برای Digitals فرق دارد
این تفاوت خیلی مهمه.
در عکس‌های Digitals هدف اینه که ظاهر طبیعی مدل دیده بشه.
پس ژست باید ساده باشه.
اما در عکس فشن یا ادیتوریال، می‌تونی بیشتر بازی کنی.
حرکت، زاویه بدن، دست‌ها، لباس و حتی محیط می‌تونن وارد داستان عکس بشن.
عکاسی ادیتوریال اساساً می‌تونه روی روایت و مفهوم تصویر تمرکز داشته باشه، نه فقط نمایش مستقیم یک محصول یا لباس.
برای همین اگر می‌خوای درباره ساخت مجموعه عکس حرفه‌ای بیشتر بدونی، پورتفولیو مدلینگ مردانه چه عکس‌هایی باید داشته باشد؟ رو هم ببین.
ژست مدل فشن مردانه باید چه ویژگی‌ای داشته باشد؟
یک مدل فشن قرار نیست فقط ژست‌های از قبل حفظ‌شده اجرا کنه.
باید بتونه خودش رو با لباس، لوکیشن، نور و ایده عکاس هماهنگ کنه.
به همین دلیل بهتره به جای حفظ کردن ۲۰ ژست، چند اصل رو یاد بگیری:
بدنت رو حرکت بده.
وزن بدنت رو تغییر بده.
زاویه‌ها رو امتحان کن.
دست‌ها رو بی‌هدف رها نکن.
با نور هماهنگ شو.
حالت صورت رو کنترل کن.
بین ژست‌ها حرکت داشته باش.
این مهارت‌ها به‌مرور باعث می‌شن حتی اگر عکاس بگه «حالا یه چیز دیگه انجام بده»، نری سراغ یک حالت تکراری.
اگر می‌خوای بیشتر با ویژگی‌های این مسیر آشنا بشی، مقاله مدل فشن مردانه چه ویژگی‌هایی دارد؟ هم مکمل همین بحثه.
نور را نادیده نگیر
ممکنه بهترین ژست رو اجرا کنی، ولی اگر نور درست نباشه، عکس خوب از آب درنیاد.
قبل از اینکه ژست رو تغییر بدی، ببین نور از کدوم سمت میاد.
گاهی فقط با چرخاندن صورت چند درجه، فرم صورت بهتر دیده می‌شه.
گاهی یک قدم جلو یا عقب رفتن باعث می‌شه نور روی لباس بهتر قرار بگیره.
حتی در عکاسی پرتره حرفه‌ای هم جهت نور و پیدا کردن زاویه مناسب نسبت به منبع نور، بخش مهمی از نتیجه نهایی محسوب می‌شه.
با دست‌ها چه کار کنیم؟
دست‌ها یکی از سخت‌ترین قسمت‌های ژست برای مدل تازه‌کارن.
چون وقتی نمی‌دونی با دستت چی کار کنی، معمولاً یکی از این اتفاق‌ها می‌افته:
دست‌ها بیش از حد سفت می‌شن.
انگشت‌ها عجیب قرار می‌گیرن.
هر دو دست دائماً روی یک نقطه قرار می‌گیرن.
یا در تمام عکس‌ها دست داخل جیب می‌ره.
راه ساده اینه که دست‌ها رو وارد یک حرکت واقعی کنی.
مثلاً:
- تنظیم آستین
- لمس یقه
- قرار دادن دست روی صندلی
- گرفتن لبه کت
- گذاشتن یک دست داخل جیب
- حرکت طبیعی هنگام راه رفتن
مهم اینه که دست‌ها بخشی از بدن باشن، نه یک وسیله جداگانه که مجبور باشی برایشان ژست اختراع کنی.
اشتباه بزرگ: ژست را کپی نکن
دیدن عکس مدل‌های حرفه‌ای برای الهام گرفتن خوبه.
ولی اگر دقیقاً همان زاویه، همان دست و همان حالت صورت رو تقلید کنی، احتمالاً نتیجه مصنوعی می‌شه.
هر مدل فرم بدن، قد، شانه، صورت و دامنه حرکت متفاوتی داره.
حتی Vogue در معرفی مدل‌های جدید مردانه، روی تنوع ظاهر و شخصیت مدل‌ها تأکید کرده و مدل را صرفاً یک «چهره مناسب لباس» نمی‌بیند؛ مدل بخشی از تصویری است که برند می‌خواهد منتقل کند.
پس ژست رو از عکس بگیر، نه کپی کاملش رو.
برای تمرین ژست مدلینگ چه کار کنیم؟
لازم نیست همیشه عکاس کنارت باشه.
جلوی آینه تمرین کن.
بعد با موبایل از خودت عکس بگیر.
ولی به جای اینکه فقط عکس‌های خوب رو نگه داری، عکس‌های بد رو هم بررسی کن.
ببین:
شانه‌ات کجا عجیب شده؟
دستت چرا مصنوعی دیده می‌شه؟
آیا وزن بدنت روی هر دو پا افتاده؟
آیا گردنت بیش از حد جلو اومده؟
آیا نگاهت با حالت بدنت هماهنگه؟
بعد دوباره همون حالت رو اصلاح کن.
این تمرین ساده به مرور باعث می‌شه بدنت جلوی دوربین آشناتر بشه.
تجربه مهدی نظری
به نظرم برای مدل تازه‌کار، سخت‌ترین قسمت ژست گرفتن این نیست که ندونه چه ژستی بزنه.
مشکل اصلی اینه که زیادی به ژست فکر می‌کنه.
من ترجیح می‌دم اول بدن رو طبیعی نگه دارم، بعد از همون حالت ساده شروع کنم و کم‌کم تغییرش بدم.
یک پا جلو.
یک شانه کمی پایین‌تر.
دست داخل جیب.
چرخش سر.
بعد حرکت.
همین تغییرهای کوچیک معمولاً بیشتر از یک ژست خیلی پیچیده جواب می‌دن.
به‌خصوص وقتی لباس هم مهمه، نباید ژست اونقدر شلوغ بشه که خود لباس گم بشه.
برای من مدلینگ یعنی هم خودت دیده بشی، هم چیزی که پوشیدی درست ارائه بشه.
جمع‌بندی
برای ژست مدلینگ مردانه لازم نیست ده‌ها حالت عجیب حفظ کنی.
چیزی که واقعاً لازم داری، کنترل بدن و توانایی ایجاد تغییرهای کوچک و طبیعی جلوی دوربینه.
از این‌ها شروع کن:
- انتقال وزن روی یک پا
- دست داخل جیب
- بدن سه‌رخ
- تکیه به دیوار
- راه رفتن
- نگاه خارج از دوربین
- نگاه مستقیم
- نشستن
- حرکت دست روی لباس
- تغییر حالت بین دو ژست
بعد کم‌کم سبک خودت رو پیدا کن.
مدل خوب کسی نیست که فقط ژست‌های زیادی بلده؛ کسیه که وقتی دوربین روشن می‌شه، می‌تونه بدون مصنوعی شدن، بدن و حس خودش رو کنترل کنه.
سوالات متداول
بهترین ژست برای مدلینگ مردانه چیست؟
یک ژست واحد برای همه مدل‌ها وجود ندارد. انتقال وزن بدن، بدن سه‌رخ، دست داخل جیب، راه رفتن و نگاه خارج از دوربین از حالت‌های کاربردی برای شروع هستند.
برای پورتفولیو مدلینگ چه ژست‌هایی مناسب‌ترند؟
بهتره مجموعه‌ای از ژست‌های ساده، تمام‌قد، پرتره، فشن و لایف‌استایل داشته باشی تا توانایی‌ات در حالت‌های مختلف دیده شود.
چطور جلوی دوربین طبیعی ژست بگیریم؟
بدن را بیش از حد سفت نکن، بین ژست‌ها حرکت داشته باش و به جای حفظ کردن حالت‌های پیچیده، تغییرهای کوچک در وزن بدن، دست‌ها، شانه‌ها و نگاه ایجاد کن.
با دست‌ها در عکس مدلینگ چه کار کنیم؟
دست‌ها می‌توانند داخل جیب، روی یقه یا آستین، روی صندلی یا در حال حرکت طبیعی باشند. مهم این است که حالت دست‌ها کنترل‌شده و متناسب با فضای عکس باشد.
آیا مدل فشن باید همیشه جدی ژست بگیرد؟
نه. حالت صورت باید با مفهوم عکس، لباس و فضای پروژه هماهنگ باشد. در بعضی پروژه‌ها حالت خنثی مناسب است و در بعضی پروژه‌ها حرکت یا احساس بیشتر نتیجه بهتری می‌دهد.
