پورتفولیو مدلینگ مردانه با عکس‌های فشن، پرتره و تمام‌قد در استودیوی عکاسی

پورتفولیو مدلینگ مردانه دقیقاً چیست؟

اگر بخوام خیلی ساده بگم، پورتفولیو مدلینگ همون مجموعه عکس‌هایی هست که باید قبل از هر چیز به مخاطب نشون بده تو چه مدل و چه نوع کاری هستی.

یعنی قرار نیست فقط چندتا عکس خوشگل از خودت جمع کنی و اسمش رو بذاری پورتفولیو.

یک پورتفولیو خوب باید در مدت کوتاهی چند سؤال مهم رو جواب بده:

چه ظاهری داری؟

بدنت و فرم ایستادنت چطوره؟

جلوی دوربین چطور دیده می‌شی؟

چه سبک مدلینگی بهت میاد؟

برای چه نوع پروژه‌هایی می‌تونی مناسب باشی؟

پلتفرم‌هایی مثل Models.com هم در کنار کارهای ادیتوریال، کمپین‌ها و لوک‌بوک‌ها، بخش جداگانه‌ای برای Polaroids / Digitals دارند؛ یعنی عکس‌های ساده و طبیعی مدل هم بخشی جدی از معرفی حرفه‌ای یک مدل محسوب می‌شوند.

پورتفولیو مدلینگ با چند عکس ساخته می‌شود؟

اینجا یک اشتباه رایج وجود داره: بعضی‌ها فکر می‌کنن هرچه تعداد عکس بیشتر باشه، پورتفولیو حرفه‌ای‌تره.

در عمل این‌طور نیست.

راهنماهای جدید پورتفولیو مدلینگ معمولاً روی یک مجموعه نسبتاً کوچک و انتخاب‌شده تأکید دارند؛ برای یک مدل تازه‌کار، حدود ۶ تا ۱۰ عکس قوی و متفاوت می‌تونه نقطه شروع خوبی باشه.

بعضی منابع برای یک پورتفولیو کامل‌تر حدود ۸ تا ۱۲ تصویر رو پیشنهاد می‌کنند. نکته مهم‌تر از عدد دقیق، اینه که هر عکس باید چیزی به مجموعه اضافه کنه و فقط تکرار عکس قبلی نباشه.

پس اگر ۲۰ عکس داری که تقریباً همه‌شون یک زاویه، یک لباس و یک حالت صورت دارن، احتمالاً ۸ عکس خوب از همون مجموعه ارزش بیشتری دارن.

اول از همه: عکس‌های دیجیتال مدلینگ

قبل از عکس‌های فشن و ادیتوریال، بهتره درباره Digitals صحبت کنیم.

دیجیتال یا Polaroid عکس ساده و تقریباً بدون ادیتیه که ظاهر واقعی و امروزی مدل رو نشون می‌ده.

اینجا قرار نیست نور عجیب، استایل خیلی خاص، روتوش سنگین یا ژست پیچیده داشته باشی.

هدف اینه که کسی که عکس رو می‌بینه، بفهمه مدل در حالت طبیعی چه شکلیه.

راهنماهای تخصصی جدید مدلینگ روی همین موضوع تأکید دارند: دیجیتال باید ساده، به‌روز، بدون فیلتر و بدون روتوش سنگین باشه.

عکس‌های دیجیتال چه مدل‌هایی هستند؟

بسته به آژانس یا پروژه ممکنه تعداد و نوع عکس‌ها متفاوت باشه، اما معمولاً می‌تونی این مجموعه رو در نظر بگیری:

  • پرتره روبه‌رو
  • نیم‌رخ
  • عکس سه‌رخ
  • عکس تمام‌قد
  • عکس تمام‌قد از زاویه دیگر
  • یک عکس با حالت طبیعی یا لبخند، اگر درخواست شده باشد

بعضی منابع جدید حتی مجموعه‌های ۷ یا ۸ عکسی برای دیجیتال پیشنهاد می‌کنند، اما دستور هر آژانس می‌تواند متفاوت باشد. بنابراین اگر برای یک آژانس خاص می‌فرستی، اول دستور همان آژانس را بررسی کن.

برای دیجیتال چه لباسی بپوشیم؟

اینجا برعکس عکس‌های فشن، هرچه لباس ساده‌تر باشه بهتره.

یک تی‌شرت یا تاپ ساده و فیت، شلوار ساده و کفش تمیز معمولاً انتخاب مناسبیه.

لباس نباید انقدر گشاد یا شلوغ باشه که فرم بدن مشخص نباشه.

از لوگوهای بزرگ، طرح‌های عجیب، کت‌های خیلی حجیم و استایل‌هایی که توجه رو از خود مدل می‌گیرن دوری کن.

اگر در انتخاب سایز لباس هنوز مطمئن نیستی، راهنمای سایزبندی لباس مردانه می‌تونه برای انتخاب فیت مناسب کمک‌کننده باشه.

یک پورتفولیو فقط دیجیتال نیست

اینجا تفاوت مهمی وجود داره.

Digitals می‌گن الان واقعاً چه شکلی هستی.

ولی Portfolio نشون می‌ده با این ظاهر و توانایی، جلوی دوربین چه کارهایی می‌تونی انجام بدی.

برای همین بعد از عکس‌های طبیعی، باید سراغ عکس‌هایی بری که توانایی مدلینگت رو نشون می‌دن.

مثلاً:

  • عکس فشن
  • عکس ادیتوریال
  • پرتره حرفه‌ای
  • عکس تمام‌قد
  • عکس با استایل رسمی
  • عکس کژوال
  • عکس لایف‌استایل
  • عکس با فضای خیابانی
  • عکس‌هایی با حس و حالت متفاوت

قرار نیست همه این موارد رو حتماً داشته باشی.

باید ببینی مسیر مدلینگ خودت کدومه.

اگر مدل فشن مردانه هستی، چه عکس‌هایی مهم‌ترند؟

برای یک مدل فشن مردانه، پورتفولیو باید فقط چهره خوب رو نشان نده.

باید معلوم باشه که مدل می‌تونه لباس رو هم به خوبی ارائه کنه.

فرم بدن، حالت ایستادن، دست‌ها، راه رفتن، کنترل صورت و توانایی تغییر حالت، همگی اهمیت پیدا می‌کنن.

به همین دلیل عکس‌های فشن بهتره تنوع داشته باشند.

مثلاً یک عکس می‌تونه کاملاً مینیمال باشه؛ یک عکس فضای ادیتوریال داشته باشه و یک عکس هم روی استایل رسمی و کت‌وشلوار تمرکز کنه.

این تنوع باعث می‌شه مخاطب فقط یک تصویر ثابت از تو نداشته باشه.

عکس تمام‌قد را جدی بگیر

یکی از عکس‌هایی که نباید از پورتفولیو حذف بشه، عکس تمام‌قده.

چرا؟

چون در مدلینگ فقط صورت اهمیت نداره.

نحوه ایستادن، نسبت‌های بدن، فرم پاها، شانه‌ها، نحوه قرار گرفتن دست‌ها و حتی نوع ایستادن در لباس، بخشی از تصویریه که مشتری یا آژانس می‌بینه.

عکس تمام‌قد نباید با زاویه عجیب یا لنز واید گرفته بشه که نسبت بدن رو غیرواقعی نشون بده.

به‌خصوص برای عکس‌های پایه، طبیعی بودن تصویر مهم‌تر از افکت و زاویه خاصه.

یک پرتره خوب چه ویژگی‌ای دارد؟

پرتره پورتفولیو باید کاری کنه که صورت و حالت مدل واضح دیده بشه.

نه اینکه با ادیت زیاد پوست کاملاً پلاستیکی بشه.

نه اینکه نورپردازی آنقدر سنگین باشه که صورت واقعی دیده نشه.

نه اینکه پس‌زمینه تمام توجه رو بگیره.

یک پرتره خوب می‌تونه خیلی ساده باشه:

نور کنترل‌شده، پس‌زمینه مناسب، حالت صورت طبیعی و کادری که به مدل اجازه بده دیده بشه.

اگر قرار باشه عکس رو برای کار فشن استفاده کنی، حتی حالت صورت هم می‌تونه بخشی از داستان عکس باشه.

عکس ادیتوریال چه چیزی را نشان می‌دهد؟

عکس ادیتوریال جاییه که می‌تونی شخصیت فشن خودت رو بیشتر نشون بدی.

اینجا استایل، نور، لوکیشن، ژست، ترکیب‌بندی و فضای عکس اهمیت بیشتری پیدا می‌کنن.

اما یک نکته مهم وجود داره:

ادیتوریال نباید جای تمام پورتفولیو رو بگیره.

اگر تمام عکس‌های تو خیلی عجیب، تاریک، مفهومی یا سنگین باشن، ممکنه مخاطب هنوز نفهمیده باشه خود مدل در شرایط ساده چطور دیده می‌شه.

پورتفولیو خوب بین عکس‌های طبیعی و عکس‌های خلاقانه تعادل ایجاد می‌کنه.

عکس لایف‌استایل هم به درد مدل می‌خورد

اگر قصد داری در تبلیغات، برندهای پوشاک، کاتالوگ یا پروژه‌های تجاری هم کار کنی، چند عکس لایف‌استایل می‌تونه ارزش زیادی داشته باشه.

مثلاً:

مدل در یک کافه

مدل در خیابان

مدل در فضای کاری

مدل با لباس روزمره

مدل در یک فضای مدرن

این عکس‌ها کمک می‌کنن برند تصور کنه تو فقط برای یک عکس فشن استودیویی مناسب نیستی و می‌تونی در فضای واقعی هم جلوی دوربین طبیعی باشی.

یک عکس رسمی با کت‌وشلوار داشته باشیم؟

اگر مسیر کاری تو به استایل رسمی و menswear نزدیکه، قطعاً ارزش داره.

اما یک عکس رسمی خوب با کت‌وشلوار فقط به معنی پوشیدن کت‌وشلوار نیست.

فیت کت، اندازه سرشانه، طول آستین، فرم شلوار، کفش و حتی نحوه ایستادن روی نتیجه نهایی تأثیر دارند.

برای همین بهتره قبل از عکاسی، فقط به خود کت نگاه نکنی؛ کل استایل رو بررسی کنی.

مثلاً رنگ کت، شلوار و کفش باید با هم هماهنگ باشن و لباس روی بدن جمع یا بیش از حد آزاد نباشه.

آیا همه عکس‌ها باید با یک لباس باشند؟

نه.

اگر تمام پورتفولیوت با یک لباس گرفته شده باشه، تنوع واقعی کار مشخص نمی‌شه.

ولی از طرف دیگه نباید برای هر عکس یک استایل کاملاً متفاوت بسازی که مجموعه بی‌هویت بشه.

بهتره چند استایل مشخص داشته باشی که هر کدوم یک بخش از توانایی‌ات رو نشان بدن:

مینیمال

برای نشان دادن ظاهر طبیعی و تمیز.

رسمی

برای کت‌وشلوار و menswear.

کژوال

برای برندهای روزمره و لایف‌استایل.

فشن / ادیتوریال

برای نشان دادن توانایی در پروژه‌های خلاقانه.

این ترکیب معمولاً کاربردی‌تر از یک پورتفولیوی شلوغ و بی‌هدفه.

چند ژست در پورتفولیو لازم داریم؟

لازم نیست هر عکس یک ژست عجیب داشته باشه.

اتفاقاً اگر همه عکس‌ها با ژست‌های پیچیده گرفته بشن، ممکنه توانایی طبیعی مدل کمتر دیده بشه.

بهتره تنوع داشته باشی:

  • ایستاده
  • نشسته
  • راه رفتن
  • دست داخل جیب
  • حالت رو به دوربین
  • حالت نگاه خارج از کادر
  • حرکت طبیعی بدن
  • ژست متناسب با لباس

برای یاد گرفتن ایده‌های بیشتر، می‌تونی از ژست‌های حرفه‌ای برای داشتن عکس‌های جذاب و اینستاگرامی هم استفاده کنی.

ولی یک نکته مهم: ژست رو کپی نکن؛ ساختار ژست رو بفهم و متناسب با بدن و فضای خودت اجرا کن.

آیا عکس حرفه‌ای حتماً باید خیلی ادیت شده باشد؟

نه.

اتفاقاً در عکس‌های پایه، ادیت سنگین می‌تونه نتیجه معکوس داشته باشه.

وقتی فرم پوست، صورت یا بدن بیش از حد تغییر کنه، عکس دیگه تصویر قابل اعتمادی از مدل نیست.

مخصوصاً در Digitals، هدف دقیقاً برعکسه.

عکس باید تا جای ممکن نشون بده امروز واقعاً چه شکلی هستی.

در عکس‌های فشن و ادیتوریال طبیعتاً اصلاح رنگ، نور و ادیت حرفه‌ای بخشی از روند تولید عکسه؛ ولی این با تغییر دادن هویت و فرم واقعی مدل فرق داره.

اگر تازه مدلینگ را شروع کرده‌ای، لازم نیست پول زیادی خرج کنی

این یکی از چیزهاییه که به نظرم برای مدل‌های تازه‌کار مهمه.

ممکنه فکر کنی برای شروع باید یک استودیو خیلی گران، لباس‌های زیاد و یک تیم بزرگ داشته باشی.

نه لزوماً.

برای Digitals حتی گوشی موبایل، نور طبیعی، پس‌زمینه ساده و لباس فیت و ساده می‌تونه کافی باشه. راهنماهای جدید مدلینگ هم روی همین امکان تأکید دارند.

بعد از اون، وقتی مسیرت مشخص‌تر شد، می‌تونی برای عکس‌های حرفه‌ای‌تر با عکاس و تیم مناسب همکاری کنی.

مهم اینه که اول بفهمی برای چه نوع مدلینگی داری پورتفولیو می‌سازی.

اشتباه رایج: پورتفولیو را با عکس‌های اینستاگرام اشتباه نگیریم

این دو تا یکی نیستند.

ممکنه یک عکس برای اینستاگرام فوق‌العاده باشه ولی برای پورتفولیو مناسب نباشه.

مثلاً:

عکس خیلی فیلترشده

عکس با نور خیلی تاریک

عکس آینه‌ای

عکس با زاویه عجیب

عکس با لباس خیلی شلوغ

عکس گروهی

عکسی که چهره یا فرم بدن مشخص نیست

همه این‌ها ممکنه برای محتوای شبکه اجتماعی قابل استفاده باشن، ولی الزاماً ارزش پورتفولیو ندارن.

پورتفولیو باید کاربرد حرفه‌ای داشته باشه.

آیا عکس‌های قدیمی را نگه داریم؟

فقط اگر هنوز نماینده ظاهر فعلی تو هستند.

اگر مدل مو، وزن، فرم بدن، ریش یا استایل کلی‌ات تغییر زیادی کرده، بهتره عکس‌های قدیمی رو دوباره بررسی کنی.

یکی از اصول مهم Digitals اینه که عکس‌ها وضعیت فعلی مدل رو نشان بدن، نه تصویری مربوط به چند سال قبل.

این موضوع مخصوصاً برای ارسال به آژانس یا کستینگ مهمه.

کسی که تو رو برای یک پروژه انتخاب می‌کنه باید بدونه قرار است با چه ظاهری روبه‌رو بشه.

پورتفولیو مدلینگ مردانه برای شروع چه ترکیبی داشته باشد؟

اگر بخوام یک نسخه کاربردی برای شروع پیشنهاد بدم، می‌تونه چیزی شبیه این باشه:

۲ تا ۳ عکس دیجیتال

برای نشان دادن ظاهر طبیعی.

۱ پرتره تمیز

برای چهره و حالت صورت.

۱ عکس تمام‌قد

برای فرم بدن و نحوه ایستادن.

۲ تا ۳ عکس فشن یا ادیتوریال

برای نشان دادن توانایی مدلینگ.

۱ عکس لایف‌استایل

برای نشان دادن طبیعی بودن جلوی دوربین.

۱ عکس رسمی یا کت‌وشلوار

اگر مسیر کاری‌ات به menswear و استایل رسمی نزدیکه.

یعنی در مجموع حدود ۸ تا ۱۰ عکس هدفمند.

این تعداد یک قانون ثابت برای تمام آژانس‌ها نیست؛ بلکه یک نقطه شروع عملی است. بسته به بازار، نوع مدلینگ و دستور آژانس ممکن است تعداد یا نوع عکس‌ها تغییر کند.

پورتفولیوی مدلینگ را برای چه کسی می‌سازی؟

این سؤال خیلی مهمه.

قبل از انتخاب عکس‌ها، ببین مخاطب اصلی کیه.

اگر برای آژانس فشن می‌فرستی، عکس‌های طبیعی و فشن اهمیت بیشتری پیدا می‌کنن.

اگر برای برند پوشاک می‌فرستی، عکس‌هایی که لباس و فرم بدن رو خوب نمایش بدن مهم‌ترن.

اگر برای تبلیغات تجاری می‌فرستی، لایف‌استایل و توانایی انتقال حس طبیعی ارزش بیشتری پیدا می‌کنه.

اگر برای کت‌واک آماده می‌شی، عکس‌های تمام‌قد و ویدئوی راه رفتن هم می‌تونن مهم باشن.

پس یک پورتفولیو واحد قرار نیست برای هر کاری بهترین گزینه باشه.

پورتفولیو را هر چند وقت یک‌بار به‌روزرسانی کنیم؟

لازم نیست هر ماه همه عکس‌ها رو عوض کنی.

ولی هر وقت ظاهر، تجربه یا مسیر کاری‌ات تغییر قابل توجهی کرد، پورتفولیو رو بررسی کن.

عکس‌های ضعیف رو حذف کن.

عکس‌های تکراری رو کم کن.

کارهای جدیدتر و قوی‌تر رو جایگزین کن.

اگر وارد یک حوزه جدید شدی، مثلاً از فشن بیشتر به تبلیغات یا کت‌واک رفتی، مجموعه عکس‌ها هم باید این تغییر رو نشان بده.

یک پورتفولیو خوب چیزی نیست که یک بار بسازی و برای همیشه کنار بذاری.

تجربه مهدی نظری

به نظرم یکی از اشتباه‌هایی که مدل‌های تازه‌کار می‌تونن انجام بدن اینه که فکر کنن برای حرفه‌ای دیده شدن باید از همون اول پورتفولیوی خیلی بزرگ داشته باشن.

من ترجیح می‌دم عکس‌هایی که داخل پورتفولیوم قرار می‌گیرن واقعاً دلیل داشته باشن.

اگر یک عکس فقط به خاطر اینکه «قشنگه» داخل مجموعه قرار گرفته، ولی هیچ چیز جدیدی درباره مدل نشون نمی‌ده، احتمالاً جاش داخل پورتفولیو نیست.

برای من، مخصوصاً در مسیر فشن مردانه، مهمه که عکس‌ها هم خود مدل رو نشون بدن و هم توانایی ارائه لباس و استایل رو.

یعنی وقتی کسی مجموعه عکس‌ها رو می‌بینه، فقط نگه «چهره خوبی داره»؛ باید بفهمه این مدل می‌تونه برای چه نوع پروژه‌ای مناسب باشه.

جمع‌بندی

پورتفولیو مدلینگ مردانه قرار نیست یک آلبوم بزرگ از تمام عکس‌هایی باشه که تا امروز گرفتی.

قرار نیست هرچه عکس بیشتری داشته باشی، حرفه‌ای‌تر به نظر برسی.

یک پورتفولیو خوب باید انتخاب‌شده، متنوع و هدفمند باشه.

از عکس‌های دیجیتال و طبیعی شروع کن، بعد پرتره، عکس تمام‌قد، فشن، لایف‌استایل و در صورت نیاز استایل رسمی رو اضافه کن.

هر عکس باید یک دلیل برای حضور داشته باشه.

در نهایت هم یادت باشه:

۸ عکس خوب و متفاوت، خیلی بهتر از ۳۰ عکس شبیه به هم هستند.

سوالات متداول

پورتفولیو مدلینگ مردانه چند عکس باید داشته باشد؟

برای شروع حدود ۶ تا ۱۰ عکس قوی و متفاوت می‌تواند مناسب باشد. برای یک پورتفولیوی کامل‌تر ممکن است تعداد بیشتری لازم باشد، اما کیفیت و تنوع از تعداد مهم‌تر است.

آیا برای ساخت پورتفولیو حتماً به عکاس حرفه‌ای نیاز داریم؟

برای Digitals نه. می‌توانی با گوشی، نور طبیعی و پس‌زمینه ساده عکس‌های پایه را تهیه کنی. برای عکس‌های فشن و ادیتوریال حرفه‌ای، همکاری با عکاس می‌تواند کیفیت و تنوع پورتفولیو را بالاتر ببرد.

آیا عکس‌های دیجیتال همان پورتفولیو هستند؟

نه. Digitals ظاهر طبیعی و فعلی مدل را نشان می‌دهند؛ پورتفولیو مجموعه‌ای انتخاب‌شده از عکس‌هایی است که توانایی مدل را در سبک‌ها و پروژه‌های مختلف نشان می‌دهد.

آیا عکس‌های پورتفولیو باید روتوش شوند؟

عکس‌های فشن و ادیتوریال می‌توانند ادیت حرفه‌ای داشته باشند، اما Digitals باید طبیعی و بدون فیلتر و روتوش سنگین باشند تا ظاهر واقعی مدل مشخص باشد.

برای مدلینگ فشن مردانه چه عکس‌هایی مهم‌ترند؟

عکس‌های دیجیتال، پرتره، تمام‌قد، ادیتوریال و چند تصویر با استایل‌های متفاوت معمولاً مجموعه خوبی برای شروع می‌سازند. نوع دقیق عکس‌ها باید با هدف مدل و بازار کاری او هماهنگ شود.

منابع

مهدی نظریمشاهده نوشته ها

Avatar for مهدی نظری

مهدی نظری متولد ۱۴ دی ۱۳۷۹ در کاشان، مدل ایرانی و فعال حوزه مد و فشن است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه مدلینگ از سال ۱۴۰۲ آغاز کرد و با قد ۱۸۵ سانتی‌متر و وزن ۷۰ کیلوگرم، از فیزیک مناسب برای مدلینگ حرفه‌ای برخوردار است. رنگ موی مشکی، چشم‌های قهوه‌ای و استایل ورزشی از ویژگی‌های ظاهری او به شمار می‌رود.

دیدگاه ها غیرفعال است