عکاسی فشن مردانه دقیقاً یعنی چی؟
وقتی اسم عکاسی فشن میاد، خیلی‌ها سریع یاد یک مدل با لباس خاص، نورهای استودیویی و یک عکس خیلی ادیت‌شده می‌افتن.
اما یک عکس فشن خوب خیلی بیشتر از این حرف‌هاست.
قرار نیست فقط لباس رو جلوی دوربین نشون بدی. عکس باید یک حس، فضا و داستان داشته باشه و در عین حال به بیننده نشون بده مدل چطور لباس رو روی بدنش اجرا می‌کنه.
در عکاسی فشن، مدل، عکاس، استایلیست، نورپرداز، میکاپ‌آرتیست و گاهی حتی طراح صحنه با هم کار می‌کنن تا یک تصویر مشخص ساخته بشه. در عکاسی ادیتوریال هم هدف معمولاً فقط فروش مستقیم لباس نیست؛ تصویر باید یک ایده یا فضای بصری مشخص ایجاد کنه.
به همین دلیل اگر مدل هستی، فقط بلد بودن ژست گرفتن کافی نیست. باید بدونی چرا یک ژست، یک نور یا یک زاویه برای یک لباس خاص بهتر جواب می‌ده.
قبل از دوربین، ایده عکس مشخص می‌شود
یکی از اشتباهات رایج اینه که مدل و عکاس بدون هیچ برنامه‌ای وارد استودیو می‌شن و همون‌جا تصمیم می‌گیرن چه عکس‌هایی بگیرن.
گاهی این روش جواب می‌ده، ولی برای یک فوتوشوت حرفه‌ای بهتره قبل از شروع، حداقل یک تصویر کلی از نتیجه داشته باشی.
مثلاً قرار است عکس‌ها:
- مینیمال و تمیز باشند؟
- حالت مجله‌ای و ادیتوریال داشته باشند؟
- فضای خیابانی داشته باشند؟
- رسمی و لوکس باشند؟
- جوان و پرانرژی باشند؟
- یا کمی متفاوت و غیرمعمول به نظر برسند؟
اینجا مودبرد خیلی کمک می‌کنه.
می‌تونی چند نمونه عکس، ترکیب رنگ، نوع نور، لباس، لوکیشن و حتی ژست‌هایی که به فضای پروژه نزدیک هستن کنار هم بذاری.
این کار باعث می‌شه تیم عکاسی به یک زبان تصویری مشترک برسه.
Adobe هم در راهنمای عکاسی ادیتوریال روی اهمیت شروع پروژه با یک کانسپت مشخص و هماهنگی تیم خلاق تأکید می‌کنه.
مدل فقط جلوی دوربین نمی‌ایستد
این قسمت برای خود مدل خیلی مهمه.
در یک فوتوشوت حرفه‌ای، مدل قرار نیست فقط منتظر باشه عکاس بگه:
«دستتو بذار اینجا.»
مدل باید بتونه بدنش رو کنترل کنه، با لباس ارتباط بگیره و تغییرات کوچیک در حالت بدن ایجاد کنه.
مثلاً یک تغییر ساده در:
- زاویه شانه
- جهت نگاه
- محل قرار گرفتن دست
- خم شدن گردن
- انتقال وزن بدن
- فاصله پاها
- یا حتی حرکت لباس
می‌تونه نتیجه عکس رو کاملاً تغییر بده.
در واقع خیلی وقت‌ها تفاوت یک عکس معمولی و یک عکس خوب، یک حرکت خیلی کوچک جلوی دوربینه.
راهنمای Adobe درباره عکاسی فشن هم به اهمیت هدایت مدل و استفاده از micro-movements برای ایجاد تنوع در فرم بدن و حس تصویر اشاره می‌کنه.
ژست باید به لباس کمک کند
این یکی از چیزهایی هست که مدل‌های تازه‌کار گاهی فراموش می‌کنن.
ژست قرار نیست فقط بدن رو جذاب نشون بده؛ باید لباس رو هم درست نشان بده.
فرض کن یک کت پوشیدی که جزئیات خاصی روی سرشانه داره.
اگر دستت رو طوری قرار بدی که تمام آن قسمت پوشیده بشه، حتی اگر ژستت خیلی خوب باشه، عکس از نظر فشن ضعیف‌تر می‌شه.
یا مثلاً اگر یک پیراهن آزاد پوشیدی، حرکت بدن می‌تونه حجم و فرم پارچه رو بهتر نشان بده.
به همین دلیل قبل از شروع عکاسی، مدل باید لباس رو بشناسه.
حتی چند دقیقه ایستادن جلوی آینه و امتحان کردن حرکت‌های مختلف می‌تونه کمک زیادی کنه.
اگر دنبال ایده‌های عملی‌تر برای این قسمت هستی، در مقاله [ژست‌های مناسب مدلینگ مردانه] هم درباره کنترل بدن، انتقال وزن و ژست‌های طبیعی‌تر جلوی دوربین صحبت کردم.
نور؛ چیزی که عکس را واقعاً تغییر می‌دهد
ممکنه یک مدل خوب داشته باشی.
لباس خوب هم داشته باشی.
لوکیشن هم عالی باشه.
اما اگر نور درست نباشه، نتیجه نهایی می‌تونه کاملاً معمولی بشه.
در استودیو معمولاً نور اصلی، نور پرکننده، نور پشت یا نورهای جانبی بسته به سبک پروژه تغییر می‌کنن.
اما همیشه لازم نیست یک ستاپ خیلی پیچیده داشته باشی.
گاهی یک منبع نور بزرگ از کنار مدل می‌تونه سایه‌های بسیار جذابی ایجاد کنه.
گاهی نور مستقیم و سخت برای یک پروژه ادیتوریال بهتره.
گاهی هم نور نرم و پخش‌شده باعث می‌شه لباس و پوست طبیعی‌تر دیده بشن.
Adobe هم تأکید می‌کنه که نور یکی از عناصر اصلی عکاسی فشنه و می‌شه با ترکیب نور طبیعی و مصنوعی به نتیجه‌های متفاوت رسید.
نکته مهم اینه که نور باید با ایده عکس هماهنگ باشه، نه اینکه فقط چون تجهیزات زیادی در استودیو وجود داره از همه‌شون استفاده کنیم.
قبل از شروع، تست عکس بگیر
یک فوتوشوت حرفه‌ای معمولاً از اولین شات اصلی شروع نمی‌شه.
قبلش باید نور و کادر بررسی بشه.
مدل می‌تونه وارد قاب بشه و چند حالت مختلف رو امتحان کنه تا عکاس متوجه بشه:
- نور دقیقاً کجا روی صورت و لباس می‌افته
- کادر چقدر از محیط رو نشان می‌ده
- لباس چطور در عکس دیده می‌شه
- سایه‌ها چطور شکل گرفتن
- و آیا ژست واقعاً با فضای پروژه هماهنگه یا نه
Adobe هم توصیه می‌کنه قبل از شروع اصلی فوتوشوت، تست‌شات گرفته بشه تا نور و تنظیمات دوربین بررسی بشن.
این مرحله شاید چند دقیقه بیشتر طول نکشه، ولی می‌تونه کلی زمان و ادیت اضافه رو نجات بده.
دوربین فقط وسیله ثبت عکس نیست
در عکاسی فشن، فاصله دوربین از مدل و نوع کادربندی روی ظاهر بدن تأثیر زیادی داره.
یک عکس تمام‌قد از فاصله مناسب با یک عکس نزدیک که با لنز و فاصله متفاوت گرفته شده، می‌تونه فرم بدن رو کاملاً متفاوت نشان بده.
برای همین عکاس باید بدونه دنبال چه تصویریه.
گاهی عکس باید:
- تمام‌قد باشه
- نیم‌تنه باشه
- کلوزآپ باشه
- فضای اطراف مدل رو هم نشان بده
- یا حتی بخشی از محیط و تجهیزات عکاسی رو وارد کادر کنه.
اتفاقاً همین عکس‌های پشت‌صحنه می‌تونن خیلی جذاب باشن.
در سال‌های اخیر حتی بخشی از عکاسی فشن به سمت نشان دادن فرآیند و فضای پشت‌صحنه رفته؛ یعنی تجهیزات، تیم و فضای واقعی تولید تصویر گاهی عمداً وارد عکس می‌شن و خودشان بخشی از داستان بصری می‌شن.
عکاس فقط دکمه شاتر را نمی‌زند
یکی از چیزهایی که در عکس نهایی دیده نمی‌شه، میزان ارتباط بین عکاس و مدل در طول شوت هست.
یک عکاس خوب فقط نمی‌گه:
«ژست بگیر.»
دستور باید قابل اجرا باشه.
مثلاً به جای اینکه بگه:
«دستتو بالا ببر.»
می‌تونه دقیق‌تر بگه:
«دست چپت رو کمی بالا بیار، شونه رو رها کن و سرت رو کمی به سمت نور بچرخون.»
این نوع هدایت باعث می‌شه مدل دقیقاً بدونه چه تغییری باید ایجاد کنه.
در نتیجه مدل هم کمتر درگیر این می‌شه که «الان دستم کجاست؟» و بیشتر روی حس عکس تمرکز می‌کنه. Adobe نیز روی اهمیت direction دقیق و ارتباط عکاس با مدل در عکاسی فشن تأکید کرده است.
مدل باید بعد از هر چند شات خودش را ببیند
این مورد برای مدل‌های تازه‌کار خیلی کاربردیه.
بعد از چند عکس، سریع عکس‌ها رو ببین.
نه برای اینکه دنبال ایراد از خودت بگردی؛ برای اینکه بفهمی کدوم حرکت‌ها بهتر جواب دادن.
ممکنه متوجه بشی:
یک حالت شانه خیلی خوبه.
یک زاویه صورت جذاب‌تره.
یک مدل ایستادن باعث می‌شه شلوار بهتر دیده بشه.
یا مثلاً دستت در بعضی ژست‌ها مصنوعی به نظر می‌رسه.
همین بازخورد سریع باعث می‌شه در شات‌های بعدی بهتر عمل کنی.
مدل حرفه‌ای فقط منتظر دستور عکاس نمی‌مونه؛ از چیزی که روی مانیتور یا دوربین می‌بینه هم یاد می‌گیره.
استایل باید با لوکیشن هماهنگ باشد
یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های عکاسی فشن همین ارتباط بین لباس و محیطه.
مثلاً یک کت رسمی در یک استودیوی کاملاً مینیمال می‌تونه حس لوکس و تمیزی ایجاد کنه.
همان کت اگر در یک پارکینگ بتنی، راهروی صنعتی یا خیابان قدیمی عکاسی بشه، حس کاملاً متفاوتی پیدا می‌کنه.
پس لوکیشن فقط «پس‌زمینه» نیست.
لوکیشن بخشی از عکس محسوب می‌شه.
به همین دلیل قبل از فوتوشوت باید پرسید:
این لباس در چه فضایی بیشتر خودش را نشان می‌دهد؟
اگر لباس، نور و محیط با هم هماهنگ باشن، حتی یک ژست ساده هم می‌تونه خیلی قوی دیده بشه.
برای پورتفولیو، هر عکس خوبی مناسب نیست
این قسمت برای مدل‌هایی که تازه دارن پورتفولیو می‌سازن خیلی مهمه.
ممکنه از یک فوتوشوت ۱۰۰ عکس داشته باشی و فقط ۵ تا ۱۰ عکس واقعاً ارزش قرار گرفتن در پورتفولیو رو داشته باشن.
پورتفولیو قرار نیست آرشیو کامل عکاسی‌های تو باشه.
باید نشان بده:
- جلوی دوربین چطور کار می‌کنی
- چه مدل لباس‌هایی بهت میاد
- چه نوع فضاهایی رو می‌تونی اجرا کنی
- چقدر در ژست و حالت بدن تنوع داری
- و چقدر می‌تونی با یک تیم حرفه‌ای همکاری کنی.
در مقاله پورتفولیو مدلینگ مردانه چه عکس‌هایی باید داشته باشد؟ دقیق‌تر درباره انتخاب عکس‌های مناسب برای پورتفولیو صحبت کردم.
به‌خصوص عکس‌های ساده‌تر و طبیعی‌تر رو نباید دست‌کم گرفت. همیشه لازم نیست عکس پر از نور و ادیت و لباس عجیب باشه.
گاهی یک عکس تمیز و درست می‌تونه بیشتر از پنج عکس شلوغ درباره توانایی مدل حرف بزنه.
ظاهر مدل هم بخشی از عکاسی است
حتی بهترین نورپردازی و دوربین هم نمی‌تونه یک استایل نامرتب رو کاملاً نجات بده.
قبل از شروع باید لباس بررسی بشه:
- چروک نباشه
- یقه درست قرار گرفته باشه
- آستین‌ها مرتب باشن
- شلوار فرم مناسبی داشته باشه
- کفش تمیز باشه
- اکسسوری‌ها بیش از حد شلوغ نباشن.
فیت هم اهمیت زیادی داره.
اگر لباس بیش از حد گشاد یا تنگ باشه، فرم بدن و خود لباس در عکس تحت تأثیر قرار می‌گیره.
برای همین اگر درباره انتخاب سایز هنوز مطمئن نیستی، راهنمای سایزبندی لباس مردانه هم می‌تونه قبل از انتخاب لباس برای فوتوشوت بهت کمک کنه.
ادیت نباید واقعیت عکس را نابود کند
عکس فشن می‌تونه ادیت داشته باشه و اتفاقاً ادیت بخش مهمی از خروجی حرفه‌ایه.
اما ادیت خوب با تغییر کامل واقعیت فرق داره.
پوست بیش از حد صاف، فرم بدن غیرواقعی، رنگ‌های شدید و نورهای غیرطبیعی ممکنه عکس رو در نگاه اول جذاب کنن، ولی بعد از مدتی مصنوعی به نظر می‌رسن.
به‌خصوص برای مدلینگ، بهتره عکس هنوز شبیه همان آدمی باشه که جلوی دوربین ایستاده.
رنگ پوست، بافت لباس، فرم بدن و جزئیات پارچه باید تا حد ممکن طبیعی باقی بمونن.
یک فوتوشوت خوب از پشت صحنه شروع می‌شود
وقتی یک عکس فشن حرفه‌ای می‌بینی، معمولاً فقط خروجی نهایی رو می‌بینی.
اما پشت همان عکس ممکنه ساعت‌ها هماهنگی وجود داشته باشه:
ایده.
انتخاب لباس.
لوکیشن.
مدل.
نور.
تجهیزات.
ژست.
تست‌شات.
عکاسی.
انتخاب عکس.
ادیت.
و در نهایت انتشار.
به همین دلیل مدلینگ و عکاسی فشن فقط «خوب دیده شدن جلوی دوربین» نیست.
یک کار تیمیه.
هر کسی که بهتر بتونه با این تیم کار کنه، معمولاً خروجی حرفه‌ای‌تری هم خواهد داشت.
اگر مدل هستی، از هر فوتوشوت چیزی یاد بگیر
لازم نیست بعد از هر عکاسی فقط عکس‌ها رو ذخیره کنی و بری سراغ پروژه بعدی.
چند سؤال ساده از خودت بپرس:
کدوم ژست بهتر جواب داد؟
کدوم لباس روی بدنم بهتر دیده شد؟
کدوم نور به چهره و فرم بدنم بیشتر می‌اومد؟
کجا بیش از حد مصنوعی بودم؟
کجا حرکت طبیعی‌تری داشتم؟
کدوم عکس واقعاً شبیه تصویریه که می‌خوام از خودم در فشن بسازم؟
اگر این سؤال‌ها رو بعد از هر پروژه از خودت بپرسی، کم‌کم یک چیز مهم شکل می‌گیره:
سبک شخصی تو جلوی دوربین.
تجربه مهدی نظری
برای من، عکاسی فشن فقط این نیست که لباس رو بپوشی و جلوی دوربین بایستی.
هر بار که جلوی دوربین قرار می‌گیری، یک چیز جدید درباره بدن، لباس، نور و حتی خودت یاد می‌گیری.
گاهی یک ژست روی کاغذ خیلی خوب به نظر می‌رسه، ولی وقتی اجراش می‌کنی طبیعی نیست.
گاهی هم یک حرکت خیلی ساده که اصلاً برایش برنامه نداشتی، بهترین عکس پروژه می‌شه.
به نظرم مدل باید کم‌کم یاد بگیره با دوربین ارتباط برقرار کنه، نه اینکه فقط منتظر دستور بمونه.
همین تجربه‌هاست که بعد از مدتی باعث می‌شه جلوی دوربین راحت‌تر باشی و بفهمی چه چیزی واقعاً بهت میاد.
برای شناخت مسیر کاری و محتوای بیشتر درباره فشن و مدلینگ، می‌تونی مهدی نظری رو هم دنبال کنی.
جمع‌بندی
عکاسی فشن مردانه از یک دوربین حرفه‌ای شروع نمی‌شه.
قبل از دوربین، ایده وجود داره.
بعد از ایده، لباس، نور، لوکیشن و تیم شکل می‌گیرن.
و در نهایت مدل باید بتونه همه این عناصر رو جلوی دوربین به یک تصویر تبدیل کنه.
یک فوتوشوت خوب قرار نیست فقط نشون بده مدل خوش‌تیپه.
باید نشون بده مدل چطور جلوی دوربین کار می‌کنه.
اگر مدل هستی، هر عکاسی رو یک تمرین جدید ببین. ژست‌های مختلف رو امتحان کن، عکس‌ها رو بررسی کن، از اشتباهاتت یاد بگیر و کم‌کم سبک خودت رو پیدا کن.
چون در نهایت، چیزی که یک مدل رو از یک چهره معمولی جلوی دوربین جدا می‌کنه، فقط ظاهر نیست؛ توانایی ساختن تصویر حرفه‌ایه.
سوالات متداول
عکاسی فشن مردانه چیست؟
عکاسی فشن مردانه نوعی عکاسی تخصصی برای نمایش لباس، مدل، استایل و ایده‌های بصری در قالب عکس‌های فشن، ادیتوریال یا تبلیغاتی است.
برای عکاسی فشن مردانه حتماً باید مدل حرفه‌ای باشیم؟
نه. اما هرچقدر کنترل بدن، شناخت ژست و توانایی کار با دوربین بهتر باشه، نتیجه حرفه‌ای‌تر می‌شه.
برای فوتوشوت مدلینگ چه لباسی بپوشیم؟
بستگی به هدف پروژه داره، اما لباس تمیز، فیت و هماهنگ با کانسپت معمولاً انتخاب مطمئن‌تریه.
چند عکس برای پورتفولیو مدلینگ لازم است؟
تعداد مشخصی وجود نداره. کیفیت و تنوع عکس‌ها مهم‌تر از زیاد بودن تعداد آنهاست.
آیا عکس‌های فشن باید خیلی ادیت شوند؟
نه. ادیت می‌تونه ظاهر نهایی عکس رو بهتر کنه، اما بهتره هویت مدل، بافت پوست و فرم لباس طبیعی باقی بمونه.
15. منابع
- Adobe – A beginner’s guide to shooting fashion editorials
- Adobe – Fashion photography tips and ideas for beginners
- Adobe – Using Color, Space, and Environment to Create Fantasy in Fashion Photography
- Vogue – Behind-the-scenes fashion photography
- Vogue – The Best Behind-the-Scenes Moments From Copenhagen Fashion Week
